|
Wystawa grafik Anny Per這wskiej-Weiser w Galerii Stary Ratusz WBP by豉 imprez� towarzysz帷� III DNIOM KULTURY
玆DOWSKIEJ organizowanym przez
Stowarzyszenie na rzecz Kultury 砰dowskiej B'JACHAD oraz
Fundacj� Wsp鏊nota Kulturowa "Borussia". Artystka zaprezentowa豉 w Galerii grafiki z kilku cykli, kt鏎ych g堯wnym
tematem jest cz這wiek.
Anna Per這wska-Weiser, doktor sztuk pi瘯nych. Zajmuje
si� g堯wnie portretem. Prace wykonuje w technice akwaforty. Dyplom
doktorski obroni豉 pod kierunkiem prof. zw. Grzegorza D. Mazurka
w Zak豉dzie Grafiki Projektowej. Pracuje na Wydziale
Artystycznym UMCS w Lublinie w Zak豉dzie Grafiki Warsztatowej II.
Prowadzi zaj璚ia z druku wkl瘰貫go i grafiki projektowej.
Autorka wystaw indywidualnych, ostatnio w Starej Prochowni
(Warszawa), Galerii Rogatka (Radom) oraz wielu zbiorowych.
Wielokrotnie nagradzana, m. in. na III Triennale Plastyki W這c豉wskiej
(W這c豉wek 2001); II Og鏊nopolskim Biennale Grafiki Studenckiej,
(Galeria Miejska Arsena�, Pozna� 2001); IV Triennale Tczewskie
(Muzeum Wis造, Tczew 2004); Grafice i Rysunku Roku (Zamek Lubelski, Lublin 2002).
Kim jest cz這wiek, 瞠 o nim pami皻asz?
Trudno o bardziej narzucaj帷� si� inspiracj� ni� twarz
cz這wieka. Wsp馧czesn� poezj� i filozofi� przenika fascynacja twarz�
ju� nie jako metafor� cz這wieka, ale jako perspektyw� konkretnego
spotkania. Twarz nie pozwala pozna� cz這wieka, pozwala jednak
zrozumie� jego potrzeb� zbli瞠nia. Sk豉nia tak瞠 do porzucenia
w豉snej i trwa貫j pokusy egoizmu. Twarz nie otwiera duszy jej
w豉軼iciela, pozostaje ona ukryta zbyt g喚boko, otwiera tymczasem
dusz� widza. W jej oczach widzi on siebie, nabieraj帷 w豉郾ie
鈍iadomo軼i, 瞠 nie jest sam.
Jest to odkrycie prawdziwie rewolucyjne. Kszta速uje ono
postaw� cz這wieka moralnego, wyrzekaj帷ego si� naturalnego
egoizmu. Nie tylko jednak. Kszta速uje tak瞠 postaw� 鈍iadka,
pragn帷ego zachowa� pami耩 o twarzy. Zachowa� j� w my郵i albo
utrwali� na kartce. To w豉郾ie ta 鈍iadomo嗆 spotkanie stwarza
potrzeb� tworzenia wizerunku. Zapewne tak rodzi si� portret.
Czy nie jest to jednak inicjatywa 鈍iadcz帷a o pysze
鈍iadka? Je瞠li rzeczywi軼ie twarz dana jest jako jaka� surowa
pierwotno嗆, ostateczne cz這wiecze雟two, czy w og鏊e jest ono do
otworzenia? Czy m闚i帷 o swoim romantycznym portrecie, "taki by�
Chopin", zamiast "tak wygl康a�", Delacroix nie pope軟i� grzechu
pychy, m帷帷ej czysto嗆 ich spotkania?
|
|